design (c) pctrx 2008
Xantha (w domu wołamy na nią Xanti) urodziła się w naszej hodowli jako trzeci kociak w miocie. Od początku ciągnęło mnie ku niej, już zaraz po urodzeniu widać było, że ma najszerszą z rodzeństwa główkę i prześliczny, subtelny kremowy płomyczek pomiędzy oczami. Xanti odważnie poznawała świat już od pierwszych dni, jako pierwsza z rodzeństwa "zgubiła" kikut pępowiny... Nie dawało mi również spokoju to, że już w pierwszym miocie urodziła się koteczka w kolorze, który miałam nadzieję wyhodować po kilku latach. Długo walczyłam ze sobą, którą z dziewczynek zostawić w hodowli - Xylię, o przepięknym ciemnym, klasycznym rysunku, delikatnej brodzie, zwartej budowie i zawadiackim charakterze; czy Xanti, nieco szczuplejszą (chociaż dużo szybciej przybierającą na wadze), na bardzo mocnych, grubych łapach, z szeroką głową i uszami rozstawionymi daleko od siebie... każda kotka miała w sobie "to coś", jednak ostatecznie poszłam za głosem serca, za pierwszą myślą, jaka tliła się w mojej głowie już od pierwszych dni życia maluszków...